Tema 5 - O deseño curricular base para as linguas estranxeiras

 

Nesta primeira entrada do meu blog falarei sobre o deseño curricular relacionado coas linguas estranxeiras nos distintos tipos de educación. Primeiro de todo, paréceme un tema verdadeiramente extenso e difícil de resumir en poucas clases, creo que o mestrado debería aumentar as horas que se dedican a todo o relacionado co currículo xa que é algo fundamental para calquera que queira dedicarse ao apaixonante mundo da docencia. Por unha parte, tanto os elementos como as competencias chave do currículo precisan dunha concentración importante se queremos entendelo correctamente. Porén, unha parte que me resultou máis atractiva do temario foron os graos de concreción curricular, xa que grazas aos esquemas que fun facendo despois de rematar as clases funme quedando con rapidez cos distintos niveis que hai desde o goberno do estado ata o profesorado. Ademais, considero que é importante saber as competencias de cada un (estado, comunidade autónoma, centro docente) e incluso o rango das propias normas lexislativas, xa que malia ser un pouco complexo ao principio, as diapositivas e os esquemas que fun facendo eu a parte fixéronme entendelo con rapidez.

Ao único ao que non lle vexo unha gran utilidade é ao cambio de leis constante que temos a medida que os gobernos cambian de cor política. Entendo que a educación debe estar sempre actualizada cos tempos xa que é un dos pilares máis importantes da nosa sociedade, pero estes cambios teñen que ser para mellorar a vida dos estudantes, para facer unha educación menos teórica e máis práctica, para facer un ensino máis inclusivo nunha sociedade cada vez menos heteroxénea e máis diversa étnica e sexualmente. Todo cambio de lei educativa debería basearse na simple tarefa de escoitar as peticións do alumnado e do profesorado que son os que coñecen mellor que ninguén a realidade que hai dentro e fóra das aulas nos centros educativos do noso país. Algo que, desde o meu punto de vista, non se fai, e se se fai só queda escrito, porque en moitos casos non se leva á aula. O ensino ten que ser comprendido como o motor de cambio da nosa sociedade e, mentres non o sexa, estaremos desaproveitando algo moi poderoso.

Non obstante, creo que a diferenza doutros países como pode ser Francia o noso si sabe apreciar máis ou menos ben a riqueza lingüística e cultural do país. Un sistema educativo galego, andaluz e catalán completamente iguais non terían ningún sentido xa que as realidades sociolóxicas son distintas. As comunidades autónomas deben ter un peso importante no control do ensino, sobre todo, desde o meu punto de vista, nas nacionalidades históricas. Neste sentido, creo que cómpre seguir avanzando en leis que protexan ao galego e ao resto de linguas minoritarias e minorizadas para preservar toda a riqueza que isto conleva.

Algo que me gustou das clases foi o traballo en equipo. Nunha sociedade cada vez máis individualista, non debemos esquecer a importancia de saber convivir todas e todos, non habendo mellor maneira que a de traballar de xeito conxunto. As presentacións son, desde o meu punto de vista, o mellor exemplo posible e son sincero cando digo que penso que toda a clase fixemos unha boa labor. De feito, algo que me encantou foi o da autoevaluación e a coevaluación. Nunha sociedade enferma coa competitividade, os futuros docentes debemos ser os primeiros en ver en nós mesmos que non somos perfectos, que os nosos traballos deben ser mellorados porque nunca o imos facer todo ben nin todo mal, sempre hai marxe para a mellora. Saber criticarse a un mesmo de xeito positivo e negativo é unha gran forma de aprender, e o mesmo sendo avaliado polos teus compañeiros e compañeiras. Parece haber xente que ten medo ao erro, cando non hai nada máis humano que errar. Errare humanum est, sed perseverare diabolicum.

En definitiva, este tema permitiume aprender moito sobre toda a complexidade de leis que forma o noso sistema educativo, un sistema que cos seus acertos e os seus erros é decente se o comparamos co doutros países. Creo que é importante destacar sempre que falemos do ensino a importancia dunha educación pública e de calidade para todo o mundo, sen importar onde vives, de quen es fillo, se es home ou muller, heterosexual ou LGBT... Unha proba da importancia do ensino público é este mesmo mestrado, xa que estou convencido que se non existise na universidade pública, moitos de nós non poderíamos pagar os desorbitados prezos que se pagan na privada. A educación de por si non é un motor social de cambio, para que así sexa ten que ser pública, ten que haber os mesmos dereitos, ten que ser inclusiva. Creo que unha lei importante a facer sería a de suprimir os custos das matrículas, especialmente as dos mestrados, para as rentas medias e baixas. Algo que, con tantas leis, é triste que xa non sexa así.